ΕξÎφÏασε ΑÏνητικά Συναισθήματα με Κατάλληλο ΤÏόπο
Είναι σοφό να αποφεÏγουμε να εÏχόμαστε σε αντιπαÏάθεση με τους συντÏόφους μας όταν βιώνουμε μεγάλη πικÏία ή θυμό. Ωστόσο, πιθανότατα θα υπάÏξουν στιγμÎÏ‚ που θα αισθανθοÏμε αναγκασμÎνοι να εκφÏάσουμε αÏνητικά συναισθήματα. Σε αυτή την πεÏίπτωση, οÏισμÎνες κατευθυντήÏιες γÏαμμÎÏ‚ μποÏοÏν να βοηθήσουν στην εκτόνωση μιας εν δυνάμει εκÏηκτικής κατάστασης.
Απόφυγε να εστιάσεις το θυμό σου στο χαÏακτήÏα του/της συντÏόφου σου («Είσαι αναίσθητος/αναίσθητη»). ΑντιθÎτως, Ï€Ïοσπάθησε να κατευθÏνεις τη δυσφοÏία σου Ï€Ïος τις συμπεÏιφοÏÎÏ‚ του/της («Όταν δεν ακοÏÏ‚ τις ανησυχίες μου, σκÎφτομαι ότι δεν είναι σημαντικÎÏ‚ για σÎνα και νιώθω λÏπη»). Την ίδια στιγμή, εξÎφÏασε εκτίμηση για το/τη σÏντÏοφό σου ως άτομο («Είσαι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÎ·Î¼Î±Î½Ï„Î¹ÎºÏŒÏ‚/σημαντική για μÎνα και δε μου αÏÎσει να νιώθω Îτσι»). Με αυτό τον Ï„Ïόπο αναγνωÏίζουμε ότι μποÏοÏμε να νιώθουμε δυσφοÏία από τις συμπεÏιφοÏÎÏ‚ των συντÏόφων μας αλλά ωστόσο εξακολουθοÏμε να τους αγαπάμε –μία σημαντική αλήθεια που συχνά παÏαβλÎπεται.
Τα αÏνητικά συναισθήματα είναι ίσως καλÏτεÏο να εκφÏάζονται με σαφείς, ειλικÏινείς Ï€Ïοτάσεις χÏησιμοποιώντας ά Ï€Ïόσωπο παÏά με δηλώσεις κατηγόÏιας στο ΄β Ï€Ïόσωπο. ΣκÎψου τα ακόλουθα:
|
Î Ïοτάσεις ΄Β Î Ïοσώπου 1. Δε σε νοιάζει καθόλου για μÎνα. 2. Πάντα κατηγοÏείς εμÎνα για τα Ï€Ïοβλήματά μας. 3. Δε με αγαπάς.  |
Î Ïοτάσεις Ά Î Ïοσώπου 1. ΜεÏικÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ νιώθω αγνοημÎνος-η, και αυτό με κάνει να φοβάμαι για μας. 2. Δε μου αÏÎσει να με κατηγοÏοÏν. 3. Îιώθω ότι δεν αγαπιÎμαι. |
Â
Οι Ï€Ïοτάσεις ά Ï€Ïοσώπου είναι αυτό-αποκαλÏψεις, οι οποίες εκφÏάζουν πώς νιώθουμε χωÏίς να κατηγοÏοÏν ή να επιτίθενται στο χαÏακτήÏα των συντÏόφων μας. Σε αντίθεση, οι Ï€Ïοτάσεις ΄β Ï€Ïοσώπου συχνά γίνονται αντιληπτÎÏ‚ ως επιθÎσεις στο χαÏακτήÏα των συντÏόφων μας ή ως απόπειÏες να Ïίξουμε κάπου το φταίξιμο. Όταν εκφÏάζουμε μια ανησυχία με μία Ï€Ïόταση που αÏχίζει με το Εγώ αντί για το ΕσÏ, οι σÏντÏοφοί μας είναι λιγότεÏο πιθανό να αισθανθοÏν ότι τους κÏιτικάÏουμε και άÏα να γίνουν αμυντικοί. ΕπιπλÎον, χÏησιμοποιώντας Ï€Ïοτάσεις του «Εγώ» για να εκφÏάσουμε συναισθήματα όπως λÏπη, πόνο, ή φόβο μεταφÎÏουμε μια αίσθηση της ευαλωτότητάς μας στους συντÏόφους μας. ΜποÏεί να το βÏουν πιο εÏκολο να αποκÏιθοÏν σε αυτÎÏ‚ τις «ηπιότεÏες» συναισθηματικÎÏ‚ εκφÏάσεις παÏά σε κατηγόÏιες που εκφÏάζουν πικÏία, θυμό, ή αηδία.
Â
ΠεÏιόÏισε τα ΠαÏάπονα σε Ένα τη ΦοÏά
Πολλοί από εμάς τείνουμε να αποφεÏγουμε την αντιπαÏάθεση με τους συντÏόφους μας. Αυτή η κατανοητή απÏοθυμία να αντιμετωπίσουμε αÏνητικά ζητήματα μποÏεί να οδηγήσει σε μία συσσώÏευση παÏαπόνων που δεν Îχουν εκφÏαστεί. ΕπομÎνως, όταν τελικά φτάνουμε στο σημείο στο οποίο χÏειαζόμαστε να ποÏμε κάτι, μποÏεί να είναι δÏσκολο να αποφÏγουμε να ξεσπάσουμε σε Îνα φοÏτίο παÏαπόνων που πεÏιλαμβάνει τα πάντα στην τωÏινή λίστα με τα Ï€Ïάγματα που μας ενοχλοÏν. Μία Ï„Îτοια αντίδÏαση, αν και είναι κατανοητή, απλώς μεγεθÏνει παÏά επιλÏει διαφωνίες Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï ÏƒÏ…Î½Ï„Ïόφων, όπως φαίνεται στο ακόλουθο παÏάδειγμα:
«Ο σÏζυγός μου αφήνει τα Ï€Ïάγματα να την Ï„Ïώνε χωÏίς να μου το λÎει όταν κάνω κάτι που δεν εγκÏίνει. Θυμάται κάθε φανταστικό ελάττωμα και το παÏαφουσκώνει. Αλλά δε μαθαίνω ποτΠγια αυτό μÎχÏι να Îχει συσσωÏεÏσει μία μεγάλη λίστα παÏαπόνων. Τότε μου τα λÎει όλα μαζεμÎνα, όλα σχεδιασμÎνα Îτσι ώστε να νιώσω αναίσθητη. ΜεÏικÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ ακοÏω για Ï€Ïάγματα που Îγιναν χÏόνια Ï€Ïιν. ΑναÏωτιÎται γιατί δεν Îχω τίποτα να πω όταν σταματάει να μου τα ψÎλνει. Αλλά τι λες όταν κάποιος μόλις σου Îχει δώσει 10 ή 20 λόγους για το ότι η σχÎση σου μαζί του είναι απαίσια; Σε τι από όλα απαντάς; Και πώς μποÏείς να μη νιώσεις θυμό όταν κάποιος Ï„Ïίβει στη μοÏÏη σου όλα τα ελαττώματά σου, Ï€Ïαγματικά ή φανταστικά;»
ΜποÏείς να μειώσεις την πιθανότητα δημιουÏγίας μιας Ï„Îτοιας αντιπαÏαγωγικής κατάστασης στις σχÎσεις σου πεÏιοÏίζοντας τα παÏάπονά σου σε Îνα ανά συζήτηση. Ακόμα κι αν Îχεις μια ντουζίνα παÏάπονα για τα οποία θÎλεις να μιλήσεις, πιθανώς θα βοηθήσει τη σχÎση σου αν διαλÎξεις Îνα και αφήσεις τα υπόλοιπα για επόμενες συζητήσεις.
Οι πεÏισσότεÏοι από εμάς το βÏίσκουμε δÏσκολο να ακοÏσουμε Îνα παÏάπονο που συνεχίζεται για Ï€Î¿Î»Ï ÏŽÏα, ακόμα και όταν αφοÏά Îνα μόνο Ï€Ïάγμα. Όταν εκφÏάζεις Îνα παÏάπονο, Ï€Ïοσπάθησε να είσαι ακÏιβής. ΠεÏιÎγÏαψε σÏντομα την ανησυχία, πεÏιόÏισε τα παÏαδείγματα σε Îνα ή δÏο, και μετά σταμάτα.

