Η στÏατηγική του ÏƒÏ…Î½Î´Ï…Î±ÏƒÎ¼Î¿Ï Ï„Ï‰Î½ παÏαπόνων με Îπαινο βασίζεται κατά μεγάλο μÎÏος στην κοινή λογική. Όλοι σχεδόν οι άνθÏωποι τείνουν να ανταποκÏίνονται θετικά σε Îνα κομπλιμÎντο, αλλά τείνουν να Îχουν δυσκολία να αποδεχτοÏν Îνα παÏάπονο ή μια κÏιτική, ιδιαίτεÏα εν εκφÏαστοÏν από μόνα τους (χωÏίς Îπαινο). Η πιο μαλακή Ï€ÏοσÎγγιση του ÏƒÏ…Î½Î´Ï…Î±ÏƒÎ¼Î¿Ï Ï„Î¿Ï… κομπλιμÎντου και του παÏαπόνου είναι Îνας καλός Ï„Ïόπος για τη μείωση του αÏÎ½Î·Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î±Î½Ï„Î¯ÎºÏ„Ï…Ï€Î¿Ï… του παÏαπόνου. Δίνει επίσης στο/στη σÏντÏοφο μία ευÏÏτεÏη οπτική από την οποία μποÏεί να αξιολογήσει το παÏάπονο, μειώνοντας την πιθανότητα ότι αυτός ή αυτή θα ανταποκÏιθεί αμυντικά ή θυμωμÎνα. ΣκÎψου πώς θα αντιδÏοÏσες ίσως διαφοÏετικά στα ακόλουθα παÏάπονα, ανάλογα με το αν συνοδεÏονται ή όχι από Îπαινο:
Â
|
ΜΟÎΟ ΠΑΡΑΠΟÎΟ 1. Όταν κάνουμε ÎÏωτα, νιώθω ότι Îχεις αναστολÎÏ‚. 2. Î Ïαγματικά με κουÏάζει να σβήνεις το φως κάθε φοÏά που κάνουμε ÎÏωτα. 3. Îομίζω ότι κάνουμε ÎÏωτα σπάνια. Φαίνεται σχεδόν σαν το σεξ για σÎνα να είναι λιγότεÏο σημαντικό από ότι για μÎνα.  |
ΠΑΡΑΠΟÎΟ ΜΕ ΕΠΑΙÎΟ 1. Μου αÏÎσει όταν ανταποκÏίνεσαι ενώ κάνουμε ÎÏωτα. Îομίζω ότι θα ήταν ακόμα καλÏτεÏα αν κάποιες φοÏÎÏ‚ ÎπαιÏνες ÎµÏƒÏ Ï„Î·Î½ Ï€Ïωτοβουλία. Σου φαίνεται λογικό αυτό το αίτημα; 2. Μου αÏÎσει να σε ακοÏω και να σε νιώθω να αντιδÏάς όταν κάνουμε ÎÏωτα. Επίσης θÎλω να σε βλÎπω να ανταποκÏίνεσαι. Î ÏŽÏ‚ θα Îνιωθες αν αφήναμε το φως αναμμÎνο μεÏικÎÏ‚ φοÏÎÏ‚; 3. Μου αÏÎσει Ï€Î¿Î»Ï Î½Î± κάνω σεξ μαζί σου και με ενοχλεί που τελευταία φαίνεται να μην Îχουμε Ï€Î¿Î»Ï Ï‡Ïόνο για αυτό. Τι σκÎφτεσαι σχετικά με αυτό; |
Â
Δυστυχώς, σχεδόν όλοι από εμάς Îχουμε γίνει αποδÎκτες παÏαπόνων σαν αυτά στην αÏιστεÏή στήλη. ΚοινÎÏ‚ αντιδÏάσεις είναι ο θυμός, ο εξευτελισμός, το άγχος, και η πικÏία. Αν και μεÏικοί άνθÏωποι αποκÏίνονται σε Ï„Îτοια αυστηÏά παÏάπονα αποφασίζοντας να βελτιώσουν τα Ï€Ïάγματα, αυτή η απόκÏιση είναι απίθανη. Από την άλλη πλευÏά, θετικά παÏάπονα, όπως τα παÏαδείγματα στη δεξιά στήλη, είναι πιο πιθανό να ενθαÏÏÏνουν Ï€Ïοσπάθειες για αλλαγή. ΥπάÏχει μεγάλη σοφία στο γνωμικό «Οι άνθÏωποι συνήθως Îχουν μεγαλÏτεÏο κίνητÏο να κάνουν Îνα καλό Ï€Ïάγμα καλÏτεÏο παÏά να κάνουν Îνα κακό Ï€Ïάγμα καλό». Αυτό αφοÏά και τη σεξουαλική δÏαστηÏιότητα, και άλλες πεÏιοχÎÏ‚ της ανθÏώπινης αλληλεπίδÏασης.
Όταν κάνεις Îνα παÏάπονο, είναι καλή ιδÎα να ζητάς και ανατÏοφοδότηση. Όση ζεστασιά και καλή θÎληση κι αν βάλουμε σε αυτή τη δÏσκολη διαδικασία, υπάÏχει πάντα η πιθανότητα ότι οι σÏντÏοφοί μας θα παÏαμείνουν σιωπηλοί ή θα αλλάξουν το θÎμα. Αν του Ïωτήσουμε πώς αισθάνονται σχετικά με τα αιτήματά μας για αλλαγή, αυτή η πιθανότητα μειώνεται. (Î Ïόσεξε ότι όλα τα παÏαδείγματα των «παÏαπόνων με Îπαινο» λήγουν με Îνα αίτημα για ανατÏοφοδότηση).
Â
Απόφυγε τις ΕÏωτήσεις «Γιατί»
Οι άνθÏωποι συχνά χÏησιμοποιοÏν τις εÏωτήσεις «γιατί» ως μια συγκεκαλυμμÎνη απόπειÏα να κÏιτικάÏουν ή να επιτεθοÏν στους συντÏόφους τους ενώ αποφεÏγουν να αναλάβουν την πλήÏη ευθÏνη για αυτό που λÎγεται. Έχεις κάνει ποτΠή σου Îχουν κάνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες εÏωτήσεις;
1. Γιατί δε μου κάνεις ÎÏωτα πιο συχνά;
2. Γιατί δε δείχνεις μεγαλÏτεÏο ενδιαφÎÏον για μÎνα;
3. Γιατί δε σε ανάβω πια το ίδιο;
ΤÎτοιου είδους εÏωτήσεις δεν Îχουν θÎση σε μια σχÎση αγάπης. Είναι καταστÏεπτικÎÏ‚ και πληγώνουν. Αντί να μεταφÎÏουν απλά αιτήματα για πληÏοφόÏηση, τυπικά μεταφÎÏουν κÏυφά μηνÏματα Î¸Ï…Î¼Î¿Ï Ï€Î¿Ï… ο ομιλητής δεν είναι Ï€Ïόθυμος να εκφÏάσει με ειλικÏίνεια. ΑυτÎÏ‚ είναι τακτικÎÏ‚ του Ï„Ïπου «χτυπάω και φεÏγω» που Ï€ÏοκαλοÏν αμυντικότητα και σπάνια Ï€ÏοκαλοÏν θετικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚.

